Nerdeyse 100 gün oldu sana olan özlemim her geçen gün daha yoğunlaşıyor. sen benim için hayatımdaki 2. kişisin.Hala hiç inanmak istemediğim ve hayal bile edemeyeceğim bir durumdayız. fakat seni cezaevinde ziyaret ettikten sonra bir kere daha anladım ne kadar güçlü olduğunu. daha 4 yaşındayken hastaneye kontrole gitiğimizde bile merdivenleri kendin çıkmak isterdin. bu sürecin daha fazla sürmesini istemiyorum diye bağırmak geliyor içimden. en çokta seni görüp sana sarılamamak beni çok üzdü seni bekliyoruz.
Ablan Songül
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder